TERUG     HOME

Ik zou hier graag willen uitleggen waarom ik, een doorsnee moslimvrouw, het niet eens ben met Ayaan.

In de eerste plaats wil ik zeggen dat ik een feministe ben, ik draag een hoofdoek (voorzover ‘t relevant is noem ik dit erbij) en ik ben in de eerste plaats blij dat er in Nederland iemand was die voor de rechten van de Moslimvrouw opkwam (terzijde latend waarom andere vrouwen niet vertegenwoordigd waren).

Ayaans doel was om op te komen voor de emancipatie van de moslimvrouw. Dit vind ik een hele nobele taak en in veel gevallen ook noodzakelijk (in het Marokkaanse familierecht bijvoorbeeld wordt de vrouw nog steeds veel vuur voor de schenen geworpen door een verouderd op de íslam toegesneden systeem).

Helaas vind ik haar methode minder nobel. Zo zegt ze dat onze profeet (vzmh), naar de huidige maatstaven een pedofiel is. Harde uitspraken die op losse schroeven gebaseerd zijn, maar die wel een hele gemeenschap van gelovigen raakt.

Persoonlijk zie ik het verband niet tussen deze uitspraak en het emanciperen van de moslimvrouw. Ik zie wel dat ze door deze uitspraak een nieuwe doelgroep aanspreekt, namelijk de groep die anti-moslim is.

Naast deze uitspraak heeft ze ook een film gemaakt, Submission. Deze film kan op verschillende manieren beoordeeld worden. Artistiek gezien vind ik hem wel wat hebben, al zijn de heilige teksten op vrouwenlichamen niet nieuw. Shirin Neshat is haar voor geweest, en haar werk heeft naar mijn gevoel meer, veel meer diepgang. Kleurgebruik en sfeer vind ik mooi. Het doet me een beetje denken aan de odelisk figuur, het naakte vrouwenlichaam dat omringd is met sierlijke tapijten en florale motieven. Ik heb op een foto gezien dat ook Ayaan in de film te zien was. Het gebruik van contrast was zeker opvallend. Ayaans donkere tint contrasteerde mooi met haar witte pak, dit in tegenstelling tot de naakte blanke vrouw die onder de zwarte burka te zien was. Ik denk dat dit yin-yang contrast bewust door de regisseur gekozen was, en ik vind ‘t wel getuigen van smaak. Ook de Arabische teksten zijn prachtig gekalligrafeerd door iemand die er verstand van heeft.

Qua doelmatigheid vind ik ‘m zeer slecht. Het is bedoeld om daarmee de emancipatie van de moslimvrouw te bevorderen. Wat doet ze? In plaats van het patriarchale mannenbolwerk aan te pakken, pakt ze de moslimvrouw aan. In de film is het een passieve lustopwekkende gedaante. Een beeld dat voldoet aan het oude imago van de Arabische (islamitische) vrouw uit de Sprookjes van 1001 nacht, die in de koloniale periode volop tot uitdrukking kwam in de kunst en in de herenkamers van de oude kolonialen.

Alsof dit niet genoeg is wordt ook nog (misschien ongewild) de spot gedreven met de islamitische meditatie, het islamitische gebed, door te insinueren dat in de heilige Koran staat dat vrouwen geslagen horen te worden, en hier nog teksten bij te illustreren. Ik ben al 26 jaar moslim en heb nog nooit geweten dat dit in de Koran zou staan.

Daarnaast spreekt de geslagen vrouw Engels. We leven in Nederland, dus Nederlands vind ik wel op z’n plaats. Verder spreekt haar doelgroep amper Engels, Arabisch zou praktischer geweest zijn. Ook lijkt haar film over de moslimvrouw te gaan in plaats van vóór de moslimvrouw. Iets dat in de lijn loopt met alles wat Ayaan heeft gedaan. Ze heeft het over ons in plaats van dat ze er vóór ons is.

Mensen als Anja Meulenbelt, Chadidja Arib, enz. zijn er duidelijk vóór ons. Dat ziet een muis. Ik had graag gezien dat Ayaan haar moed en charisma gebruikt zou hebben vóór ons. Ze had met haar mediagenie zoveel kunnen doen, maar dat heeft ze helaas niet gedaan. Kansen heeft ze laten liggen en dát vind ik jammer, want ik had haar graag willen steunen in haar nobele doel.